Het bos

Daar is ze weer. Elk jaar komt ze enthousiast ons pad op, we voelen haar gretige voetstappen. Ze kijkt, ademt in, snuift, zucht, geniet. Ze knielt bij een mosje, bestudeert een onbekende bloem, volgt met haar ogen onze stam tot in de kruin en de wolken erboven. Wij ontvangen haar gastvrij. En soms ook met een zekere afstand, want een mens is tenslotte een mens en een bos een bos. Toch zijn we vrienden, zij en wij. We ademen dezelfde lucht in, een lucht die ons leven geeft en die ons verbindt.

mb
Oktober 2013

Advertenties