Uit de tijd

Vandaag ben je 98 jaar geleden geboren. We zouden zeker naar je toegekomen zijn op je verjaardag.

“Geen drukte” zou je zeggen. Maar koffie met gebak dat zou nog kunnen. Je zou het zelfs vervelend vinden als er niet een paar van je kinderen en kleinkinderen waren gekomen. Maar allemaal …

We zijn inmiddels met 42 zonder jou en ma erbij.

God wat zou ik je graag nog eens het tuinpad op zien lopen, gewoon voor een samenspraak bij een kopje thee. Ik mis je aanwezigheid. Je had daarna  best weer mogen vertrekken. Ik geloof niet dat je er gelukkig mee zou zijn in deze tijd te leven. De snelheid van verandering en informatiestromen, de boycot van Rusland op jouw groenten, fruit en bloemen, geen plaats meer voor jouw handelsgeest waarin je elkaar werkelijk ontmoeten kon.

Alhoewel, heb je gezien dat ik sterappeltjes had op de moestuin, deze zomer? Had je die niet samen met mij willen plukken, voelen, ruiken en eten? Ik zal nooit vergeten hoe jij je zakmes uit je rechterbroekzak zittend te voorschijn toverde. Op 1 bil leunend, het lijf overhellend en je rechterbeen vooruit strekkend. Zo kon jouw onafscheidelijke  vlijmscherp zakmes opgevist worden. Heel precies en vaardig zou je het appeltje geschild hebben, liefst tot 1 lange sliert. En dan zou je met mij de  partjes delen en samen  de smaak met mij al proevend woorden geven,  wijzend op de vruchtdragende rode appelboom. Je zou een ode aan de boom brengen, de stam, haar takkengestel, gezondheid  in geuren en kleuren beschrijven. En daarna ….dan zouden de  verhandelingen  komen over andere rassen, de vroege en de late appels. En dan…..zou je mij, in de moestuin,  hebben gewezen op de luchten, Kijk!

Nu kijk ik, proef ik de appel zonder jou. Mijn gedachten dwalen af naar onze eigen stamboom, waarvan jij de stamhouder bent met inmiddels enorme vertakkingen. En ik sta even stil bij  mijn eigen tak waar geen  nieuwe loot meer te verwachten is. Ik draag geen vrucht meer in mijn schoot.

En ook: nu zie ik pas  hoe jij als mensenkind je weg vervolgde in dit leven van wakker zijn en nog ontwaken. En ook … mijn vader was.

Ik heb je lief mijn vadertje nog elke dag. Ik feliciteer mijzelf vandaag, dat ik je kind mocht zijn en blijven zal.

HvS  1-11-2014

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s